อย่างแรกต้องขอขอบพระทัยสำหรับผู้ที่คอมเมนท์ในตอน หิมะแห่งสุริยาและน้ำแข็งแห่งจันทรา นะคะ
ภายในกระจกสิ่งที่เรามองเห็นคือภาพมายา...ไม่ใช่ราชธิดาตัวจริง...ภาพมายาค่อยๆเลือนหายไปตามกาลเวลา...ราชธิดา...นั่นมันเป็นตัวตนในเงามายาเท่านั้นแต่ว่า...เรามิได้เป็นเช่นนั้น...ในความเป็นจริงเราเป็นเพียง...คุณหนูธรรมดาๆ...หากไม่มีบานกระจกบานนั้นที่ลวงหลอกให้เห็นภาพมายา...งดงามราวกับเวทมนตร์เราก็คือคุณหนู...เราเองก็มิอาจมีอำนาจ...เหมือนกับซินเดอเรลล่าที่ความจริงเป็นเพียงสาวใช้มิใช่เจ้าหญิงที่งดงาม...ที่ถึงแม้เจ้าชายจะเรียกยังไง...ซินเดอเรลล่ารู้ตัวดีว่าไม่ควรหันไปและไม่น่าไปปรากฎตัวที่งานเต้นรำและคงไม่มีใครยอมรับหากรู้ตัวจริงเจ้าชายอาจรังเกียจ...
"ภาพมายา...กับโลกแห่งความจริง"
สิ่งที่ซินเดอเรลล่าได้รับรู้กับความผิดครั้งยิ่งใหญ่...การหลอกลวงว่าตัวเองสิริโฉมงดงามยิ่งด้วยเวทมนตร์ของนางฟ้าแล้วถ้าหากนางฟ้าเป็นบุรุษมิใช่สตรีนางฟ้าคงจะไม่ปล่อยให้เจ้าหญิงแสนสวยไปงานเต้นรำ...สินะคะ?

Comment

Comment:

Tweet

บางครั้งภาพมายาและความจริงอาจทำให้ทั้งสองสิ่งบิดเบือน โลกความจริงคือสิ่งที่โหดร้ายแต่ต้องยอมรับ โลกแห่งมายาคือโลกแสนสุขอันหลอกลวง แต่หากโลกฝั่งใดฝั่งหนึ่งพังทลายลง มนุษย์ก็ไม่อาจใช้ชีวิตอยู่ตามปกติสุขได้เลย

ปล.เราชอบบทความที่คาเรนเขียนมากๆเลยล่ะค่ะ แอดเป็นFav.ไว้แล้ว จะเข้ามาเม้นท์บ่อยๆนะคะ

#1 By CheriAnra on 2010-10-25 16:44