ตอนนี้เรากำลังประสบปัญหา...ไม่แน่ใจว่าด้านไหนคือด้านที่แท้จริงของเรา...จิตใจที่ด้านชา...หรือ...จิตใจที่อ่อนโยนเปรียบดังสุริยาและจันทราที่มีด้านที่แตกต่างกัน...ตัว"เรา"ที่มีสองด้านทำให้บางคน...ต้องเจ็บปวดกับการกระทำของ"เรา"อีกด้านหนึ่งคำที่คนๆนึงพูดออกมา "ร้องไห้ อีกแล้วเหรอ?" หากด้านที่เป็น
หิมะแห่งสุริยาคงจะตอบว่า "เราอยากจะเป็นคนที่อ่อนโยนและเข้มแข็งอย่างท่าน...อยากเดินเคียงคู่กับท่านโดยไม่ต้องอายใคร...อยากเข้มแข็งแต่เรา...ก็ทำไม่ได้...ขอโทษนะ" 
น้ำแข็งแห่งจันทราคงตอบเช่นนี้ "หากเรายังมิสามารถยอมรับตัวเราได้...เราก็มิสามารถยิ้มอย่างมีความสุขได้และตราบใดที่เรายังไร้หัวใจ...เราก็มิสามารถร้องไห้ได้เช่นกัน"
"ยามรัตติกาล...ยามรุ่งสาง"
 
 
ท่านคิดว่าเราคือ...ด้านไหนกันล่ะ?จิตใจของคนเรามิสามารถหยั่งถึงได้...หากแต่ใช้ใจมองก็มิโอกาสที่จะพบเจอ...?^^

Comment

Comment:

Tweet

เราก็เคยเจอปัญหานี้ค่ะ จนกระทั่งทุกวันนี้ก็เป็อนยู่...ของเราคงเหมือนหิมะกับความมืดล่ะมั้ง... หิมะขาวสะอาดบริสุทธิ์แต่ความมืดมืดมิดเกินหยั่งถึง ความมืดช่างเย็นรื่นสบายกายา หากแต่หิมะกลับไขว่คว้าหาไออุ่นมิได้ โอบอุ้มความมืดไว้ในอ้อมแขน ได้รับความสงบยิ่งนัก โอบอุ้มหิมะไว้ในอุ้งมือ หิมะกลับกัดจนเป็นแผล หิมะช่างงดงาม ปุยนุ่นช่างอ่อนโยน หากแต่ความมืดกลับกระด้างและไร้ซึ่งสีสันใด...

บางสิ่งไม่จำเป็นต้องเลือกหรือตัดสินค่ะ...ไม่มีอะไรตัดแบ่งดีชั่วถูกผิดซ้ายขวาเหนือใต้และสิ่งอื่นๆได้ ทุกสิ่งล้วนกลืนกัน หิมะท่ามกลางความมืดส่องสว่างตางดงามเพียงใด แต่เมื่อเงยหน้าขึ้นมองก็กลับเห็นเงาหิมะเป็นสีมืดมนเพียงนั้น

ดังนั้นปล่อยให้เป็นไปตามที่ควรเป็นเถอะค่ะ หิมะสุริยาและน้ำแข็งจันทราจะต้องเข้ากันและกลมกลืนเกื้อหนุนกันได้ดีแน่ค่ะ

#2 By CheriAnra on 2010-10-24 21:38

เมื่อสิ่งที่ยากที่สุดที่จะรู้ความหมาย...
คือใจ เราเอง..

#1 By Lamoods on 2010-10-24 21:38